Εθνικός - ΟΜΟΝΟΙΑ 2-1
Όταν λέγαμε ότι η ΟΜΟΝΟΙΑ μετά και την 8η αγωνιστική είχε το πάνω χέρι στην υπόθεση τίτλου (βάσει δυναμικότητας αλλά και αγωνιστικού προγράμματος) το εννοούσαμε και εξακολουθούμε να το πιστεύουμε. Μπορεί η ήττα από το παράρτημα Άχνας να μας κατέβασε από την πρώτη θέση και να έφερε και πάλι το αποεΡλ σε απόσταση βολής όμως με σοβαρότητα και απλή αποτελεσματικότητα από μέρους μας, εγγυάται την επιστροφή μας στη κορυφή πολύ σύντομα.Βέβαια όλα αυτά είναι υπό την αίρεση της αγωνιστικής πειθαρχίας των ποδοσφαιριστών μας αλλά και στο τι θα πράξει ο Τούτιτς βλέποντας όσα κακά έγιναν στο Δασάκι το βράδυ του Σαββάτου. Δεν θα βαρεθούμε να το λέμε, ότι η ομάδα μας ΑΞΙΖΕΙ την στήριξη όλων και ότι έχει τους παίχτες που θα την οδηγήσουν στο τίτλο, όμως αν δεν σκύψουμε το κεφάλι (και τις μύτες) στις προπονήσεις και εάν ο Νεντίμ δεν αναθεωρήσει την άποψη του για κάποιους 11δάτους ίσως να ακολουθήσουν κι άλλα τέτοια ατυχές αποτελέσματα.
Στο παιγνίδι λοιπόν με τον Εθνικό, η ομάδα μας δεν ήταν άσχημη. Ήταν σίγουρα καλύτερη του αντιπάλου της και έπαιξε με περισσότερη όρεξη από ότι τα τελευταία δύο παιγνίδια (Απέπ, Δόξα). Της έλειψε όμως το γκολ. Σε 12 καλές ευκαιρίες (από τις 16 προσπάθειες για γκολ) μόνο το ένα βρήκε δίχτυα κι αυτό στο 85 όταν δύσκολα η ομάδα μπορούσε να ανατρέψει το σκορ. Ο Εθνικός αιφνιδίασε σχετικά νωρίς με τον Αλέκου να εκμεταλλεύεται την οριζόντια διάταξη της άμυνας μας και με σχετική ευκολία να βγαίνει φάτσα με τον Αντώνη. Το ότι η μπάλα πέρασε κάτω από τα πόδια του Γιωργαλλίδη, άλλαξε πορεία αλλά πάλι μπήκε μέσα, μπορεί να αποδοθεί σε ατυχία, όμως το τι έφερε τη φάση, ήταν η δική μας ολιγωρία. Το τεχνικό οφσάιντ δεν παίχτηκε σωστά για άλλη μία φορά ενώ από τους δύο αμυντικούς που ήταν κοντά στον σκόρερ κανείς τους δεν σκέφτηκε να θυσιαστεί με μία κάρτα και να κάνει το φάουλ έξω από την περιοχή.
Στο υπόλοιπο ημίχρονο η ΟΜΟΝΟΙΑ ήταν συνεχώς μπροστά χωρίς όμως να μπορέσει να σκοράρει. Ούτε ο Οκκάς ούτε ο Στάθης αλλά ούτε και ο Καφού (τρις) δεν μπόρεσαν να νικήσουν τον Σιντιμπέ, που από “ατζαμής” βαφτιστικέ ήρωας στο παιγνίδι μαζί μας. Βέβαια αν οι παίχτες μας δεν σημάδευαν συνεχώς το κορμί του ίσως να βλέπαμε άλλο έργο, αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο αν που δεν θέλουμε να σχολιάσουμε άλλο. Πιο κινητικοί παίχτες από πλευράς δικής μας οι Ντούρο και Καϊάφας. Ο Στάθης παρόλο που ζήτησε και έπαιξε την μπάλα από τα άκρα, διπλο- και τριπλομαρκαρίστηκε και δεν κατάφερε να δημιουργήσει κάποιο ουσιαστικό ρήγμα.
Και εκεί που περιμέναμε να γίνει κάποια αλλαγή στο ημίχρονο, όχι μόνο δεν άλλαξαν τα πρόσωπα αλλά η ομάδα έπαθε καθίζηση. Χρειάστηκε να γίνει νέο (διπλό) λάθος από τον Βένζελ και άλλο ένα από τον Γιωργαλλίδη για να χριστεί σκόρερ ο Πογιατζιής και να μεταφερθεί μία αφόρητη πίεση στο δικό μας στρατόπεδο. Αγκίρε, Χριστοφή και Νικουλέσκου έδωσαν σίγουρα μία φρεσκάδα στην ομάδα που χύθηκε όλη στην επίθεση όμως η αστοχία συνεχίστηκε.
Ακόμη και μετά τη μείωση του σκορ, όταν ο Χριστοφή είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει 2 λεπτά μετά το τέρμα του Κλάου, απέτυχε να το πράξει αφού η κεφαλιά του φάτσα με το τέρμα δεν πήρε κάποια άλλη κατεύθυνση παρά αυτήν που οδηγούσε στο σώμα του Σιντιμπέ. Ο Αγκίρε που μέχρι το σημείο αυτό ήταν πολύ καλός, θέλησε να πάρει το παιγνίδι πάνω του, όμως τα δύο άστοχα του σουτ μάλλον εκνεύρισαν εξέδρα και Τούτιτς αφού περίμενε η μισή ομάδα μέσα στα τετράγωνα για κάτι καλύτερο.
Αγωνίστηκαν: Γιωργαλλίδης, Ντικουμάνα, Βέντσελ (71’ Νικολέσκου), Πλετς, Ζλόγκαρ, Καϊαφας, Ντούρο (60’ Αγκίρε), Οκκάς, Η. Χαραλάμπους, Αλωνεύτης, Καφού (79’ Δ. Χριστοφή).
Γκολ: Νικουλέσκου 85΄
Κάρτες:Ντούρο, Οκκάς(4η), Καϊαφας.
Στιγμιότυπα:
Στο Ηλίας Πούλλος καλούνται όλοι να κλείσουν τα αυτιά και να συγκεντρωθούν στην ανασύνταξη δυνάμεων. Έγιναν λάθη, ομαδικά αλλά κυρίως ατομικά τα οποία πρέπει να δει ο προπονητής μας και να προσπαθήσει να διορθώσει. Είδαμε από κάποιους ποδοσφαιριστές ότι χρειάζονται ίσως ξεκούραση και κάποιους που ίσως να αξίζουν περισσότερη συμμετοχή. Σίγουρα η κατάρτιση 11άδας και 18άδας δεν είναι δική μας δουλειά όμως το ότι η ομάδα χρειάζεται κάποιες αλλαγές είναι φως φανάρι και το γνωρίζει πλέον και ο Νέτο.
